Μαμά: Είναι πραγματικά ο Ήρωας της Οικογένειας;
«Μαμά πεινάω», «Μαμά πονάω», «Μαμά έλα να διαβάσουμε», «μαμά…μαμά» και άλλα τόσα «μαμά» μέσα στην ημέρα.
Ένας συνεχόμενος ρόλος με πάρα πολλές απαιτήσεις που δυστυχώς θεωρείται δεδομένο ότι πρέπει όλες να εισακούγονται. Για κάποιο περίεργο λόγο, όλοι θεωρούν ότι όταν μια γυναίκα γίνεται μητέρα, πρέπει αυτόματα να αναλαμβάνει συγκεκριμένες πολυάριθμες ευθύνες πέραν από τις καθημερινές συνήθειες που υπήρχαν έως τότε.
Μαμά ο Ήρωας της Οικογένειας: ευθύνες και προσδοκίες
Αυτό όμως που οδηγεί;
Οδηγεί σε κουρασμένες μαμάδες, σε μαμάδες που για να τα βγάλουν πέρα εγκαταλείπουν και αμελούν τον εαυτό τους για να ευχαριστήσουν τα παιδιά τους, τους συζύγους τους, τις γιαγιάδες και τους παππούδες.
Και γιατί; Γιατί όλοι αναμένουν από το πρόσωπο «μαμά» να γίνονται όλα «σωστά» και στην ώρα τους.
Μήπως όμως τελικά πρέπει όλες οι μαμάδες να βάλουν ένα όριο;
Κανείς δεν γεννήθηκε με σούπερ δυνάμεις, αν και είναι σίγουρο ότι όλες οι μαμάδες το έχουμε ευχηθεί κάποια στιγμή στη ζωή μας. Διότι όλες οι μαμάδες στην ουσία θέλουμε να είμαστε εκεί για τα παιδιά μας κάθε στιγμή -είτε πρακτικά είτε συναισθηματικά – όμως πρέπει να κατανοήσουμε ότι στην σύγχρονη εποχή που ζούμε αυτό δεν μπορεί να είναι πάντα εφικτό.
Συχνά, οι μητέρες αισθάνονται την υποχρέωση να κάνουν τα πάντα τέλεια, από το να ταΐσουν τα παιδιά μέχρι να ολοκληρώσουν όλες τις δουλειές του σπιτιού. Αλλά μήπως αυτή η ανάγκη για τελειότητα δημιουργεί επιπλέον πίεση;
Οι μητέρες χρειάζονται χρόνο για τον εαυτό τους και δεν πρέπει να παραμελούν τις δικές τους ανάγκες, είτε πρόκειται για λίγη ξεκούραση είτε για μια απλή δραστηριότητα που τους προσφέρει χαρά. Η αυτοφροντίδα δεν είναι μια πολυτέλεια αλλά μια αναγκαία καθημερινή πρακτική.
Η σημασία της ψυχικής υγείας για τους γονείς αναγνωρίζεται πλέον και σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Μπορείς να δεις περισσότερα και στις πρωτοβουλίες της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την Ψυχική Υγεία.
Και τελικά δεν χρειάζεται να γίνονται όλες οι δουλειές του σπιτιού καθημερινά. Δεν χρειάζεται να κάνουμε όλα τα χατίρια των παιδιών μας. Αν μια μέρα δεν προλάβουμε να το διαβάσουμε δεν θα χαλάσει ο κόσμος (άλλωστε σε μια άλλη ενότητα θα μπορούμε να μιλήσουμε ενδελεχώς για το ρόλο του Ελληνικού Σχολείου και το διάβασμα που απαιτείται).
Αντίθετα, τα παιδιά πρέπει να μάθουν να αναλαμβάνουν κάποιες ευθύνες και να κατανοούν ότι η μαμά δεν είναι υπερήρωας, αλλά ένας άνθρωπος με συναισθήματα και περιορισμούς. Δεν υπάρχουν τέλειες μαμάδες, ούτε τέλεια παιδιά και όσο πιο γρήγορα το κατανοήσουν όλες οι μητέρες αυτό, τόσο πιο γρήγορα θα απελευθερωθούν και θα λειτουργήσουν καλύτερα.
Αυτό που θεωρείτε, όμως, αναγκαίο είναι όλες οι μαμάδες να περνάμε περισσότερο ποιοτικό χρόνο κάνοντας πράγματα που μας ευχαριστούν εμάς τις ίδιες. Για παράδειγμα, κάνοντας μια απλή βόλτα, διαβάζοντας ένα βιβλίο, ακούγοντας λίγο μουσική, βγαίνοντας μια βόλτα με μια φίλη. Ακόμη μιλώντας με μια φίλη στο τηλέφωνο, ή απλά αγναντεύοντας το κενό χωρίς να σκεφτόμαστε τίποτα.
Οι μαμάδες δεν χρειάζεται να είναι τέλειες.
Αρκεί να θυμούνται ότι πίσω από τον ρόλο υπάρχει πάντα η γυναίκα που ήταν πριν.
Και αυτή η γυναίκα αξίζει λίγο χρόνο, λίγη ησυχία και λίγη φροντίδα.
Για τη γυναίκα μέσα στη μαμά
Αν αυτό που διάβασες σε άγγιξε, δεν είσαι μόνη.
Κάθε εβδομάδα στέλνω ένα μικρό “Καφέ της Τετάρτης”, μια σκέψη για τη γυναίκα πίσω από τον ρόλο της μαμάς.
Μία Απάντηση
Μπράβο! Είναι χρέος της μητέρας προς τον εαυτό της να τον φροντίζει να τον ανανεώνει για να νιώθει όμορφα και να μπορεί να προσφέρει ακόμα περισσότερα πράγματα στους δικούς της και να έχουν και εκείνοι μία όμορφη εικόνα για τη μητέρα.